Kleurrijke tocht door natuur

Tekst: Michael Woods, Foto's: ATC

Prachtige tocht te paard door de natuurparken van Australië.

Australië telt in totaal 25 regenwouden. Je zou dat niet verwachten, omdat dit immense land meer bekendheid geniet vanwege zijn woestijnen. Tot 1980 is er zelfs van uitgegaan dat de regenwouden van Australië uit Zuidoost-Azië afkomstig waren en oorspronkelijk niet in Australië thuishoorden.

Tegenwoordig weten wetenschappers beter. In vroeger tijden was Australië begroeid met oeroude wouden, waarvan de nakomelingen de Banksias en Gum Trees (rubberbomen) van tegenwoordig zijn. Bijna alle bossen staan onder natuurbescherming om zo de schoonheid en de veelsoortigheid te kunnen behouden. Hoewel de verschillen tussen de regenwouden alleen voor het geoefende oog zijn waar te nemen, zijn toch al die bossen op hun eigen wijze zeer bijzonder.
Een van de beste mogelijkheden een aantal van deze bossen te zien, biedt de zogenoemde Waterfall Way, die in Armidale in New South Wales begint. Vanaf Sydney vlieg je in iets langer dan een uur in noordelijke richting naar Ballina, waar je een camper kunt huren. Vandaaruit rijd je naar Armidale waar de afdaling vanaf de steile hoogvlakte naar de zee begint in de buurt van Coffs Harbour en Nambucca Heads.
Onderweg tref je een aantal opvallende watervallen. De hoogste daarvan vind je in het Oxley Wild Rivers National Park in de buurt van de historische stad Hillgrove, een oord voor goudzoekers. Hier bevindt zich het grootste gebied met regenwoud, dat in Australië als wereldcultuurerfgoed bescherming geniet.

Tarzan-oerwoud

Natuurschoon langs de Great Ocean Road in Victoria.

De diep rivierbeddingen bieden prachtige vergezichten door de hoog opgroeiende, bekoorlijke grijze boomstammen van de rubberbomen, waaronder alleen maar zacht gras en biesgewas groeit.
De verreweg mooiste plek om het regenwoud langs de Waterfall Way te bekijken is Dorrigo National Park, een ander stuk werelderfgoed op ongeveer 65 kilometer van Coffs Harbour. Hier is het regenwoud subtropisch en ziet er precies zo uit als het Tarzan-oerwoud vol met lianen, zoals de meesten zich dat voorstellen als zij aan een regenwoud denken.
Er zijn nog meer weggetjes tussen de torenhoge bomen met hun reusachtige luchtwortels, waaraan massa's orchideeën en varens met slingerende ranken zich vastgehecht hebben. Het bos is donker en alleen de doordringende roep van de whipbird en het ritselen van de naar voedsel zoekende bushturkeys doorbreken de stilte.

Nachtwandelingen

Er dringt zo weinig zonlicht tot de bodem door, dat die permanent vochtig is en door de composterende bladeren een doordringende champignonlucht verspreidt. Dit woud heeft echter een skywalk, een soort pier gebouwd boven de boomtoppen, van waar je het bos vanuit een andere hoek kunt bekijken. Je kijkt dan naar beneden op een bladerdek, dat nauwelijks licht doorlaat, naar koningspapegaaien en naar vruchtenetende duiven.
Zoals in zovele van deze bossen zijn de meeste zoogdieren 's nachts actief en tijdens een aandachtige nachtwandeling met een sterke zaklamp of een schijnwerper kun je honingglijders en buidelratten zien, die zich overdag verstoppen.
Zulke nachtwandelingen vormen een deel van de regenwoudbelevenissen, die in Daintree aangeboden worden. Daintree ligt op iets meer dan 100 kilometer ten noorden van Cairns, de tropische metropool van Noord-Queensland. Het natuurpark is gedeeltelijk nog niet in kaart gebracht. Zo komt het nog steeds voor dat wetenschappers op niet bekende soorten stoten, waaronder ook onbekende zoogdieren.
Alhoewel Daintree tot de subtropen behoort, liggen in het park meerdere soorten regenwoud - van hoge dichtbegroeide wouden in de dalen tot kwijnende wouden op de onbeschermde bergen. Van Cairns of Port Douglas uit, kun je in Daintree safari's tot 14 dagen meemaken met terreinwagens en onder de sterren of in lodges op palen overnachten.

Prachtige kleurencombinaties

Als je met een terreinwagen een vijfdaagse tocht maakt van Cairns naar het noorden of ongeveer een uur vliegt naar Bamaga in Cape York, dan ben je in de echte wildernis van het Jardine River National Park. Hier worden de wouden door de groene boommier bewaakt, die een smaragdgroen achterlijf en een gemene stekel heeft.
In dit gebied geniet je van de tientallen soorten vogels met de prachtigste kleurencombinaties. Een kundige gids weet aan de hand van de geluiden de vogels te lokaliseren en ze zichtbaar te maken voor ongeoefende ogen.
De wouden zijn hier zo uitgestrekt, dat het raadzaam is alleen onder leiding van deskundige gidsen op stap te gaan. Je hebt de keuze tussen een degelijk opgeleide natuuronderzoeker of een Aboriginal gids van het Injinoo-volk.
Van hem kom je te weten hoe de oorspronkelijke bewoners zorgden voor hun land. Zij gebruikten vaak vuur om het kreupelhout te verwijderen, slangen te verdrijven en de jacht gemakkelijker te maken.

Wonderlijk baltsgedrag


Roadsign zoals je ze overal in de outback tegen kan komen.

Een groene golf van nieuwe en jonge planten volgt telkens op de regentijd van januari tot maart. De meeste mensen mijden in deze periode het tropische noorden, maar voor fanatieke vogelwaarnemers is the wet, zoals de Australiërs het natte seizoen noemen, de ideale tijd. De vogels zijn dan het talrijkst en het meest nadrukkelijk aanwezig. De straten zijn dan evenwel onbegaanbaar.
Verreweg de meest ongewone vogel in dit gebied is de palmenkakadu. Die kun je ontdekken op de zogeheten Telegraph Track naar de Jardine River. De zwarte vogel valt op door zijn wonderlijk baltsgedrag. Hij draagt de meest in het oog lopende kuif van de hele dierenwereld en heeft vuurrode wangen. Hij troont op een tak en buigt zich resoluut naar beneden om naar bezoekers te kijken. Als de bezoekers op een veilige afstand zijn, neemt de vogel een volgende vrucht, pelt er handig het vruchtvlees af en kraakt de noot. Dan eet hij het binnenste op. Net zoals alle andere dieren weet ook de palmen kakadu, dat de talrijke beschermde regenwouden van Australië heel veilige leefgebieden zijn. Dat moet vooral zo blijven.