Het luieren gaat door

Tekst: Eildert de Boer Foto’s: Saskia Zwerver

Ongekend mooi water...

Dhivehi Raajje. Nooit van gehoord. Maar zeg Malediven en je zegt: o ja. Daarbij meteen denkend aan ideale bounty-eilanden, luieren, duiken of snorkelen en dan weer luieren. Met een drankje bij de hand natuurlijk. Net gehuwd of gepensioneerd: iedereen is welkom. Als je maar betaalt.

De 1190 eilanden van de Malediven zijn kwetsbaar. De tsunami heeft de Malediven met de neus op zijn bedreigde voortbestaan gedrukt. De koraaleilandjes hebben een gemiddelde hoogte van slechts een meter en smeken grotere en rijkere landen al jaren om maatregelen tegen het opwarmen van de aarde, omdat het grootste deel van het grondgebied door een stijgende zeespiegel zal verdwijnen.
Golven van een meter of hoger sloegen op tweede kerstdag 2004 over de eilanden. Male het met 1,75 vierkante kilometer relatief grote hoofdeiland, werd voor ongeveer de helft overspoeld. Golfbrekers die na de overstromingen in 1987 rond Male zijn aangelegd hebben het eiland voor een grotere ramp behoed. Maar het effect is bij grote natuurrampen beperkt.
Het dodental van 82 op de Malediven is gering, vergeleken met de enorme aantallen slachtoffers in Indonesië, Sri Lanka, India en Thailand. De Malediven telt circa 300.000 inwoners en het grondgebied is beperkt. Je herstellen van een ramp is dan niet zo eenvoudig. Een voordeel: sinds het zeeniveau stijgt, groeit het koraal harder dan ooit. De rifstructuur beschermt tegen storm en golven.


Met een bootje het water op.

Het toerisme op de Malediven is de belangrijkste bron van inkomsten. Al snel na de vloedgolf is de toeristische infrastructuur in de archipel hersteld. Toeristen zijn weer teruggekeerd. Het internationale vliegveld is intact en de verbindingen door de lucht en over het water tussen de eilanden goed. Uiterlijke schade is nauwelijks meer te zien.
Als vanouds word je als toerist in de watten gelegd. Je merkt weinig van het feit dat er heel wat moeite moet worden gedaan om het je naar de zin te maken.
Ondernemers in de toeristische sector moeten aan heel wat eisen voldoen. Ze mogen niets zonder de natuur te verstoren. Er komt heel wat bij kijken om de eilanden van energie, water(zuivering) en voedsel te voorzien. In een luxe waterbungalow lijkt het zo vanzelfsprekend om alles bij de hand te hebben, maar dat is het niet.
Niettemin is de klant koning. De prijzen op de Malediven zijn bovengemiddeld, maar daar krijg je heel wat voor terug. Niet in de laatste plaats uitstekende service en privacy.
Bill Clinton, Bush de oude en Kofi Annan kunnen daarover meepraten. Ze kwamen de schade van de tsunami bekijken en verbleven in het vijfsterrenresort Kurumba met jacuzzi, privé-zwembad en noem maar op. Geen lullig bamboehutje voor de heren, maar een haast goddelijk verblijf. Wat zouden de nabestaanden van de 82 slachtoffers hebben gedacht?
Nogal wat bungalows hebben een eigen stukje grond zodat je je op een onbewoond eiland kunt wanen. Op het eiland Dhoni Mighili heb je zelfs een eigen boot van kokoshout.
Voor alles een eiland. Zo is er een eiland voor de president, een voor Japanse duikers, een eiland voor de opslag van olie en eentje waar ze criminelen bewaren. Rah, Fushi, Hura, Gili, Dhoo en Kolnu, allemaal benamingen voor eilanden.
Sun Island is eigendom van miljonair en zakenman Qasim Ibrahim. Met zijn eigen handelsschepen importeert hij de spullen die nodig zijn op het toeristeneiland en met zijn eigen olie stookt hij de energiecentrale. Op het resorteiland werken zo’n 900 mensen.
De meeste toeristen komen hier voor de prachtige onderwaterwereld. Vissen zwemmen brutaal om je heen, koraalanemonen wuiven en bijna nergens vind je zulk een kleurenvariatie. De Malediven verdient jaarlijks miljoenen dollars aan het duiktoerisme.
Wie naar de Malediven gaat, gaat onderwater. Je zou bijna vergeten -de meeste bezoekers doen dat ook- dat er een eigen Maledivische moslimcultuur is. Zoals op het atol Addu -ver weg van de toeristencentra waar alcohol rijkelijk vloeit. Thor Heyerdahl, de Noorse ontdekkingsreiziger, deed in de jaren 80 onderzoek op Addu naar de vermeende zonaanbidderscultuur onder de Redins.
Zo zijn er meer eilandjes waar islamitische Maldiviërs wonen en waar je als toerist niet komt zonder vergunning of persoonlijke uitnodiging. Ga in ieder geval naar het nationaal museum in Male waar je archeologische bodemvondsten aantreft, die gevonden zijn rond de hawitta’s, de tempelheuvels die onder Brits koloniaal beheer op de Malediven zijn gesloopt. Nu liggen de nakomelingen van de kolonialen te bakken onder de zon in het gezelschap van Russen, Duitsers, Belgen en Nederlanders.


Duikschooltje. Je kunt er apparatuur huren en/of lessen nemen.

INFO. De eilanden van de Malediven liggen ten zuidwesten van Sri Lanka in de Indische Oceaan. Veel reizigers combineren Sri Lanka (cultuur) met de Malediven (strand, watersport en luieren).
De beste tijd om naar de Malediven te gaan is van november tot april. In mei tot oktober is er meer regen en wind en dat zijn de maanden voor surfers. Een geldig paspoort is voldoende. Bij aankomst krijg je een gratis visum. Op de Malediven is het vier uur later (wintertijd).
In de resorts betaal je met US dollars, daarbuiten met rupees. Er zijn kamers van gemiddeld 50 dollars per nacht te krijgen. Het zijn met name de transportkosten die een verblijf duurder maken.
De eilanden rond Male zijn vanaf het vliegveld per boot in zo'n 20 minuten te bereiken. Andere eilanden liggen op twee uur varen. Er zijn plannen voor een Hovercraft. Watervliegtuigen van Trans Maldivian Airways zijn er al.

Kijk op website www.visitmaldives.com