FILIPPIJNEN
BOHOL: klein en veelzijdig
Tekst en foto's: Eildert de Boer/Herbert Paulzen
 |
Zo klein, nog geen 200 kilometer in de rondte, en toch zoveel te bieden. Oerwoud, rijstvelden en kokospalmen, omzoomd door mangroven en parelwitte stranden. Als je Filippino's vraagt naar het mooiste eiland, noemen zij Bohol.
Legazpi, de stichter van Manilla, arriveert op Bohol in 1563. De machtigste heerser van dat moment is Sikatuna, een bij leven al legendarische man van wie wordt beweerd dat hij zich onzichtbaar kan maken. Zodra vijandige piraten op het eiland aan land gaan, duikt hij als een wrekende furie op.
Het is dus zaak deze belangrijke man voor zich te winnen. Legazpi gaat een bloedpact met hem aan. Hoe dat ongeveer in zijn werk moet zijn gegaan, kun je even buiten de eilandhoofdstad Tagbilaran zien: de gehelmde heerser en de Spanjaard heffen een beker waarin elkaars bloed zit. Drie Spanjaarden uit het gevolg van Legazpi kijken toe. De blood compact site geldt hier als attractie.
Tagbilaran is een druk stadje met een groot winkelcentrum, jeepneys en vooral trycicles (gemotoriseerde driewielers). Bij de pier, waar de snelboten uit Cebu aanleggen, zijn enkele visrestaurants op palen, in de Maribojoc-baai liggen bootjes met die voor de Filippijnen zo typische drijvers.
 |
Een kilometer of 20 van Tagbilaran stroomt de rivier Loboc in zee bij Loay. De weg erheen voert langs Baclayon, het oudste godshuis van het eiland (uit 1595), en langs oude Spaanse huizen van verbleekt hout, maar met nog steeds goed zichtbare versieringen. Her en der ook nieuwe villa’s en koloniale stenen kerken.
Vanaf Loay gaat een smalle en goed geasfalteerde weg in vele bochten (de kippendarmweg) omhoog door dicht begroeide heuvels. De weg volgt min of meer de rivierloop tot een uitgebouwde aanlegsteiger. Dit is begin- en eindpunt van een twee uur durende cruise over de rivier.
De cruiseschepen zijn in feite open, maar overdekte restaurantjes, rustend op twee lange smalle boten en geduwd door een bootje met buitenboordmotor. Aan boord bevinden zich een open keuken en een eenvoudig toilet. Muziek gaat mee: een man speelt orgel of gitaar, een dame zingt, en het repertoire is een mengeling van ouderwetse Amerikaanse en zoetsappige Filippijnse pop, maar het beroemde liedje Anika van de populairste Filippijnse zanger Freddy Aguilar zal nimmer ontbreken.
Het gaat stroomopwaarts. De rivier is smal en kronkelt, omzoomd door fotogenieke palmen, bamboe en dicht begroeide heuvels. Af en toe staat een bamboehut onder de bomen, soms passeert een klein vissersbootje, vrouwen doen de was op kleine platforms en kinderen poedelen in het zachtjes stromende groene water. We passeren Nuts Hut, een bekend backpackersadres, verscholen in dichte groene vegetatie. Het keerpunt is bij een waterval.
Vlakbij de aanlegsteiger ligt een soort dierentuintje. In een grote kooi hangen enkele vliegende lemuren (halfapen), maar zij moeten de eer toch geheel laten aan de tarsier. Een aapje van pocketformaat, een beestje dat past in je hand en zelf prachtig gevormde minihandjes heeft. Het opvallendst echter zijn de grote rode ogen. De aapjes, ook nog uitgerust met een lange dunne staart, zitten op takken en laten zich voeren met insecten-aan-een-stokje, die ze met een van hun prachtige handjes van het stokje plukken en vasthouden als kinderen een ijsje.
Veel tarsiers zijn er niet meer in de vrije natuur. Hier wordt een poging ondernomen om hun uitsterven te voorkomen. Entree wordt niet geheven, vrijwillige bijdragen echter zijn meer dan welkom.
 |
De weg naar de beroemde Chocolate Hills van Bohol voert door een dicht bos, langs terrasvormige rijstvelden tussen de heuvels en dorpjes en stadjes die namen dragen als Buenos Aires, La Paz, Batuan en Carmen. Dan duiken ze op, na 60 kilometer gerekend vanuit Tagbilaran: 1776 conische of koepelvormige grasheuvels van karst en zandsteen. In veel gidsen staat het aantal 1268, maar er heeft een hertelling plaatsgevonden. Deze 1776 officieel gedocumenteerde heuvels vormen één aaneengesloten beschermd natuurgebied, waar niet mag worden gebouwd. Dat is nu wet. Maar de wet wordt op de Filippijnen soepel uitgelegd en menig lid van de bovenste sociale lagen heeft en oogje laten vallen op deze nu nog maagdelijk ogende heuvels.
Eén van de heuvels is te beklimmen via 250 steile traptreden. Boven is een uitzichtplatform dat het zicht vrijgeeft op dit prachtige agglomeraat van groene heuvels. Ja, groene heuvels, groen in de regentijd. In de droge periode verdort het gras en worden ze bruin en lijken dan vanuit de verte op chocolade. Wellicht eerder op pralines.
 |
De mooiste stranden van Bohol liggen op Panglao dat met het hoofdeiland via twee bruggen is verbonden. In de jaren tachtig nog vrijwel verlaten, zijn nu diverse al of niet luxueuze beach resorts ontstaan. De bekendste zijn op Alona Beach, het wellicht mooiste is de Bohol Beach Club dat tot nu toe voornamelijk Filippijnse toeristen trekt. Aan de westkant van Panglao is het gelijknamige dorp (op bijna 20 kilometer van Tagbilaran, bereikbaar met jeepneys.
Een grote koloniale kerk, een oude weertoren en een park vormen het centrum. In de lagune, tussen de mangroven, liggen bootjes met drijvers, en aan de noordkant zijn langgerekte publieke stranden waar de inheemse families komen om te picknicken. Prachtige stranden, wit zand, kromgegroeide palmbomen, de ware motieven voor de ansichtkaarten van het paradijs.
INFO. Bohol behoort tot de Visayas, de centrale eilandengroep van de Filippijnen. Enkele andere eilanden van de Visayas zijn Cebu, de Camote Eilanden, Negros, Siquijor, Panay, Boracay, de Romblon Groep, Masbate, Samar, Leyte en Biliran. Cebu-City op Cebu is de tweede stad van de Filippijnen en heeft een internationale luchthaven.
