De impact van Gunung Agung

Sinds een ruime week is de vulkaan Agung op Bali weer actief. Hoewel de Indonesische autoriteiten het hoogste dreigingsniveau voor het gebied rond de vulkaan hebben afgekondigd, gaat voor de toeristen het leven eigenlijk gewoon door, zeker nu het vliegveld van Denpasar sinds woensdag weer open is. De grootste impact voor Balibezoekers is dat een aantal duikgebieden afgesloten is, waaronder het beroemde wrak van de USS Liberty in Oost Bali. Die duikstekken liggen bij de inmiddels geëvacueerde zones, waardoor dus ook een aantal hotels en resorts zijn gesloten. Maar de toeristen rijden nog steeds op brommers over het Godeneiland, liggen nog gewoon op het strand en maken op andere mooie plekken hun diepe duiken.

De Balinezen hebben vanzelfsprekend meer last van de rommelende vulkaan. Paniek is er niet, wel bezorgdheid. Wayan, vader van drie jonge kinderen, heeft een door zorg en vermoeidheid getekend gezicht. Hij gaat sinds de vulkaan rookt elke dag ’s morgens vroeg een uur op de brommer heen en ’s avonds laat in het donker een uur terug naar zijn huis in Candi Dasa. Hoewel dat ver buiten de risicogebieden ligt, blijft hij niet zoals gebruikelijk vijf dagen bij zijn werk slapen. Hij wil thuis zijn. “De kinderen zijn zenuwachtig. Ze schrikken van elk geluid sinds de berg vuur spuugt”, zegt hij. “En ik vertrouw de rook niet, die is niet goed voor hun gezondheid.”

Onder sommige geëvacueerde Balinezen broeit de stille en nogal bizarre gedachte die soms zachtjes wordt uitgesproken: “laat ‘m dan nu ook maar uitbarsten”. Ze hebben weer snel hun spullen moeten pakken en het meeste achter moeten laten, inclusief hun dieren. In dorpjes op maar tien kilometer van hun huis – maar nu wel met twee hoge groene bergen veilig tussen hen en de asspuwende Agung –  moeten ze nu wachten op wat komt, of toch weer niet komt. En hoelang ze moeten wachten weet niemand. Die kleine dorpen zijn nu ineens ook erg vol, al kent iedereen in deze streek elkaar min of meer of via via en wie de Bali een beetje kent, weet dat de Balinezen goed voor elkaar zorgen. Maar toch, als de achterblijvers die hun vee en huizen weigerden te verlaten gelijk krijgen en de vulkaan niet uitbarst…. De frustratie is op zich zeer begrijpelijk, maar wensen dat er geen eruptie met gloeiend heet magma, rondvliegende stenen, heloranje vuur, verwoestende modderstromen en giftige as komt, is toch logischer.

Ook in de hotels, duikscholen, spa’s en restaurants is de negatieve impact van de vulkaan direct te zien. “Met het laagseizoen vanwege de regen zijn we wel wat gewend, maar zelfs met de mensen uit de gesloten hotels erbij is het heel erg leeg” sipt hotelmanager Dewi. “Een paar dagen geen vliegtuigen scheelt zoveel en we krijgen ook afzeggingen van gasten die niet meer op reis willen gaan vanwege de dreiging van een uitbarsting”.

Gunung Agung is natuurlijk het gesprek van de dag in Oost Bali, ook voor de Balinezen die nog wel toeristen begeleiden. Nog sneller dan ik pakken twee divemasters uit Amed hun mobiel om een spectaculair beeld te schieten van de zwarte askolom boven de boze berg, nadat we een veilig strand op zijn gelopen met onze duikflessen.  “Awesome! Now, let’s dive!” lachen ze, nadat er nog snel een foto samen met mij en de rookpluim is gemaakt. Ze hebben gelijk, het leven op Bali moet natuurlijk ook gewoon door, zij het voor nu met wat aanpassingen. Net als de vissers die als altijd in hun ranke bootjes gewoon ’s morgens de zee op gaan onder een blauwe lucht. De aswolk drijft immers langzaam richting het zuiden en op dit moment rommelt alleen het grijze onweer boven Lombok. “

Be the first to comment on "De impact van Gunung Agung"

Leave a comment